Last night in WU.

การลาจาก เป็นสิ่งที่ทุก ๆ คนจะต้องเจอ มีทั้งความสุขและความทุกข์ ผมเองก็เช่นกัน มันเกิดขึ้นเพราะการตัดสินใจเพียงแค่ 5 นาที ครั้งนั้นเปลี่ยนชีวิตของผมและคนรอบข้างผมไป ไม่ว่าจะเป็น เพื่อน อาจารย์ และพ่อแม่ ตอนช่วงเวลานั้นรายการสิ่งที่อยากจะทำ อยากจะระบายและอยากทำความเข้าใจก็ผุดเข้ามาในหัวของผมเต็มไปหมด ผมใช้เวลากว่า 1 เดือนก่อนที่จะบอกความจริงที่น่าเศร้ากับแม่ของผม และอีก 1 เดือนกับเพื่อน ๆ ของผม ผมพยายามทำสิ่งที่ผมอยากจะทำไปเรื่อย ๆ และก็มาถึงคืนสุดท้าย คืนนั้นผมมีงานที่จะต้องให้เพี่อนของผม เพื่อนคนนั้นเรียนอยู่ต่างคณะกัน เขาไม่มีเวลาที่จะทำงานชิ้นนี้ เพราะคณะที่เรียนนั้นงานเยอะมาก ผมจึงอาสาทำให้ ซึ่งมันก็มาเสร็จเอาคืนนี้พอดี ผมนัดเขามาเอางานที่ห้อง 217 ห้องพักแห่งแรกของผม เขามาด้วยสภาพที่เหนือยเพราะเพิ่งทำกิจกรรมของคณะเสร็จ เรานั่งคุยกันเรื่องงาน และเรื่องที่ผมจะจากไป เขาถามผมว่าแล้วจะกลับมาอีกไหม ? มันเป็นคำถามที่แทงใจผมจริง ๆ และต่อด้วยกลับมาคราวหน้าจะพาไปเลี้ยงนะ คือตอนแรกผมกับเขาก็เป็นเพื่อนกันจากการเล่นบาส เรามีปัญหากันในการแข่งบาสเฟรสชี่ จนไม่คุยกันจนถึงเทอมที่ 3 และเราก็กลับมาคุยกันด้วยการเล่นบาส และคราวนี้เราสนิดกันมากขึ้น จากเพื่อนกลายเป็นเพื่อนรักเลยทีเดียว ผมมีความสุขมากที่ก่อนจากไปมีเรื่องดี ๆ แบบนี้ สิ่งเดียวที่ผมอยากจะทำความเข้าใจกับเพื่อนคนนี้ก็กลายเป็นจริง จนถึงวันนี้เราก็ยังติดต่อกันบ้างแต่ไม่บ่อยนัก เพราะภาระหน้าที่ ๆ ต้องรับผิดชอบของแต่ละคน