คุณค่า

วันนี้ผมมีเรียน 8 โมงครึ่ง แต่ช่วงนี้ผมค่อนข้างนอนดึกเพราะมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอดเวลาเลย ผมเลยตื้นค่อยข้างสายแต่ไม่มาก เมื่อไปถึงห้องเรียน อ่อ ลืมบอกไปว่าวันนี้ผมเรียนคอมพิวเตอร์ "เทคโนโลยีในสำนักงาน" ก็จะเป็นการเรียนพวก MS Office ทั้งหมด ซึ่งสำหรับผมก็ไม่ง่ายและก็ไม่ยากมา พออาจารย์มาถึงห้องก็มีข้าวดีมาบอกพวกผมเลยนั้นก็คือ คะแนนสอบกลางภาคนั่นเอง เหอ ๆ ผมก็กะว่าน่าจะได้เต็ม 20 เลยแหละ ไป ๆ มา ๆ กลับได้ 18 และก็แนะนำเพื่อนในชั้นเรียนที่ได้ 30 คะแนน แล้วถามพวกผมว่ารู้ไหมทำไมเขาถึงได้ 30 คะแนนเต็ม ผมก็รู้สึกเฉย ๆ ไม่ได้คิดอะไรตามไปมาก มารู้ตอนหลังว่าอาจารย์กรอบคะแนนผิดช่องไปและเรียกให้นักศึกษาที่สอบความรู้ IT ครบทั้ง 3 ระดับลุกขึ้นโชว์ตัวให้เพื่อน ๆ ได้เห็น แน่นอนไม่ใช่ใครนั้นก็คือผมนั้นเอง แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น เพราะวันนี้เรื่องที่จะเรียนก็คือ Excel นั้นเองเพื่อน ๆ ของผมใหญ่ทำไม่ได้ ผมเลยลงมือสอนแบบพยายามพูดให้พวกเขาเข้าใจ และพวกเขาก็ทำได้ด้วยความรู้จากที่อาจารย์สอนในห้องบวกกับคำแนะนำของผมเล็กน้อย หลังจากนั้นพวกเขาบอกว่าตอนเรียนก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนะ แต่เรามรึงพูดนี่เห็นภาพเลย ขอบใจนะ คำนี้แหละคือแบบว่า มันประทับใจ ไม่ค่อยมีคนเอ่ยคำนั้นได้แบบเต็ม ๆ ปากเลยมึคราวนี้แหละที่มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าขึ้นมา